OM YAYINEVİ

Bir gün. Belki çok uzak, belki çok yakındı o gün.
“Bu geceden sonra epeyce bir şeyler olur. Fakat gelişmeleri kestirmek güç.”
Gece uzun olacaktı, belli.

Üstelik o, Tanrı’nın cezalandıran eli, celladıydı.
Çok eskiden, hani o dilini öğrendiği ülkenin tarihinde, cellatların devletten para almadıklarını, esnaf tarafından beslendiklerini okumuştu. Manav sebzesini, kasap etini, terzi giysisini verir ve fırıncı, her öğün bir ekmeği tersine çevirip tezgâhın üstüne koyardı. İnsanlar bilirdi ki, o tersine çevrilen ekmek “celladın payı”dır. Ve kimse dokunmaz, çünkü uğursuz sayılırdı.
Her gece lanetli işini bitirip gün ışığına çıktığında ve tüm depremzedeler gibi yiyecek kuyruğuna girdiğinde, hep bunu hatırlar, tersine çevrili bir ekmek bekler olmuştu ama nafile. Ona uzatılan tüm ekmekler düzdü.

Sinan ve Cevat/Necla, “Sinek Sarayı”ndan ayrıldıktan yıllar sonra, AB özel görevlileri olarak büyük bir depremin yerle bir ettiği İstanbul’a geri dönerler. Yanlarında, Paris’te işlenen karanlık bir cinayetten kaçan Feride’yle birlikte.
İstanbul’dan geriye kalan, yıkıntılar arasındaki açıklıklarda kurulmuş çadırlar ve insan yığınlarıdır. Korku, açlık ve kara kış viran şehirde yaşamaya mahkûm insanlarda kontrol edilemeyen bir öfkeye dönüşür. Yemek kuyruklarında, yetersiz sayıdaki çadırkentlerde patlak veren bu öfke zaman zaman çatışmalara neden olur.
Gündelik yaşamı devam ettirme çabalarıyla geçen gün yerini geceye bıraktığında kentin yeni sahipleri saklandıkları yerlerden çıkar: Yıkımın sorumlularından hesap sorma peşindeki çeteler, yağmacılar ve hırsızlar...
Tüm bu felaketin ortasında denetimi elinde tutmaya çalışan Ankara değil, ABD ve AB’nin gönderdiği yardım kuvvetleridir. AB’nin kurduğu Kriz Masası’nın başında bulunan Sinan ve asistanı Cevat/Necla, yardım amacıyla ülkeye yerleşen AB ve ABD’ye karşı, birden fazla kimlikle karşılarına çıkan Hilmi’yle beraber mücadele ederler.

Mine G. Kırıkkanat, Ankara doğumlu bir İstanbulludur.
Notre Dame de Sion Kız Lisesi ve İÜ Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü mezunudur. 1960’ı ilkokulda, 1970’i lise sonda yaşamış ve isyanlarla darbeler konusunda deneyimli babası sayesinde 1980 darbesini de kazasız belasız atlatmıştır.
Yazın yaşamına 1977 yılında Türkiye’nin ilk kadın mizah yazarı olarak başlayan Mine G. Kırıkkanat on yıl ayrı kaldığı yazı dünyasına bu kez gazeteci kimliğiyle girmiş ve 1988 yılında Cumhuriyet, 1992 yılından beri de Milliyet gazetesinin dış muhabirliğini üstlenmiştir. Altı yıl kaldığı İspanya’dan sonra halen Paris’te görevli olup 1996’dan bu yana muhabirliğin yanı sıra Radikal gazetesinde köşe yazarlığı yapmakta ve Fransız TV5 televizyonunun yabancı gazeteciler ekibinde yer almaktadır. Sinek Sarayı adlı romanı ve Gülün Öteki Adı Fransızca yayınlanan Mine G.’nin diğer kitapları: Kadın Kafesleri, Pandispanya, Topuk Tıkırtıları, Yalnız Kalem, Bir New Varmış York Olmuş, ve Aşk Hikâyeleri’dir.

Yayına hazırlayan: Özgür Kalyoncu
Kapak tasarımı: Halil Ustaoğlu
Grafik uygulama: Emre Ekinci
Düzelti: Sidal Tiryakioğlu
Kapak baskısı: Uniprint
İç baskı: Kitap Matbaacılık
Cilt: Fatih Mücellit
Sayfa sayısı: 224

.:. 1. Basım .:. 14.05.2003